اگر تا به حال برای خرید یک کامپیوتر نو از دیگران پرس و جو کرده باشید، احتمالاً کسی به شما هم گفته که بهتر است «یک کامپیوتر رومیزی جمع کنید.» دلیلش این است که سر هم کردن یک کامپیوتر رومیزی تقریباً همیشه ارزان‌تر از خرید یک دستگاه آماده برای شما خرج بر می‌دارد.منتهی مشکل این جاست که زحمت این کار روی دوش خودتان می‌افتد. اما امروز، یعنی در سال ۲۰۱۷ جمع کردن یک کامپیوتر شخصی شاید به آن اندازه‌ای که فکر می‌کنید سخت نباشد. این کار بیشتر شبیه کنار هم قرار دادن قطعات لگو است. ما هم برای کمک به شما این جاییم.
نکته: این مطلب قرار نیست راهنمای کاملی برای کاربران مطلقاً مبتدی باشد. از این دست راهنماها در اینترنت بسیار زیاد است. من شخصاً این راهنمای Lifehacker و این یکی که توسط Tom’s Hardware نوشته شده را می‌پسندم. در عوض، مطلب ما برای کاربری آماده شده که در حال حاضر فهم قابل قبولی از سخت‌افزارهای کامپیوتری دارد، (می‌دانید اسلات PCI-E چیست؟ DDR4 برای شما معنایی دارد؟) ولی تا به حال از این دانش برای سر هم کردن یک کامپیوتر شخصی استفاده نکرده یا مدت‌هاست دست به چنین کاری نزده است



قبل از شروع

یکی از قسمت‌های سخت کار این است که مطمئن شوید همه‌ی قطعاتی که خریدید با هم کار می‌کند یا نه. پس قبل از این که کار را شروع کنید، سری به وبسایت PC Part Picker بزنید. این وبسایت مرجع بسیار خوبی است که به شما اجازه می‌دهد تا بخش‌های مختلف سیستم را جمع کنید، توصیه‌های مربوطه را بخوانید و قیمت قطعات را از فروشندگان مختلف ببینید. PC Hound هم یکی از دیگر وبسایت‌های محبوب در این زمینه است.

مهم‌تر از آن، اگر قطعات انتخابی شما با یکدیگر سازگاری نداشته باشند، این وبسایت‌ها مورد مذکور را به شما اطلاع می‌دهند. البته عملکرد آن‌ها بدون نقص هم نیست، پس اگر اولین بار است که می‌خواهید خودتان یک سیستم ببندید، پیشنهاد می‌کنم از ترکیب قطعاتی پیشنهادی همان سایت‌ها استفاده کنید.

نهایتاً این که خیلی نگران تهیه‌ی جدیدترین و بهترین قطعات موجود نباشید. تلاش برای آینده‌نگری بیش از حد در هنگام انتخاب قطعات کامپیوتر آن قدرها هم ایده‌ی خوبی نیست. انتخاب گران‌ترین قطعات موجود سود چندانی برای شما نخواهد داشت. پس بهتر است قطعات متوسط به بالا را انتخاب کنید تا به جیب‌تان هم فشاری نیاید.

ملزومات: مادربرد

برای انتخاب این قطعه که حکم سیستم گردش خون کامپیوتر شما را دارد، باید بیشترین زمان را صرف کنید. تعویض این قطعه از بقیه قطعات آزاردهنده‌تر است، چون همه چیز به آن وصل شده و اگر آن را عوض کنید احتمالاً مجبور به نصب مجدد سیستم عامل خواهید شد.

دلیل بعدی این است که مادربرد به همه چیز وصل شده و همین قطعه تعیین می‌کند که از چه نوع قطعاتی می‌توانید استفاده کنید. حتماً مادربردی انتخاب کنید که همه‌ی ویژگی‌های مورد نظر شما را داشته باشد، در غیر این صورت مجبور می‌شوید لوازم جانبی بخرید یا ناچاراً باید از خیر برخی قابلیت‌ها بگذرید. برای مثال، خیلی از مادربردها هنوز در سال ۲۰۱۷ هم به صورت سرخود Wi-Fi یا بلوتوث ندارند. شرکت‌ها از شما انتظار دارند از اترنت (Ethernet) استفاده کنید، یا یک کارت بیسیم برای خودتان بخرید.

USB-C هم یکی دیگر از این موارد است. این درگاه به تازگی مورد توجه مادربردهای جدید قرار گرفته و خیلی‌ها هنوز به جای Thunderbolt 3 از مدل کندتر USB 3.1 استفاده می‌کنند. علاوه بر این فعلاً امکان استفاده از Thunderbolt 3 در مادربردهای AMD وجود ندارد.

مورد آخر این که مادربردها به طور کلی سه اندازه دارند: ATX، micro-ATX و ITX. برای اولین سیستمی که سر هم می‌کنید بهتر است از ATX استفاده کنید. این مدل بزرگترین است، اما منعطف‌ترین مدل موجود برای توسعه می‌باشد.

CPU

در دنیای CPU دو گزینه در اختیار دارید: اینتل (Intel) و AMD. شرح تفاوت‌های این دو مدل در این مقاله نمی‌گنجد. برای کسب اطلاعات بیشتر توصیه می‌کنم سایت‌هایی مثل Anandtech را بخوانید. به طور خلاصه و کلی می‌توان گفت اینتل هنوز سریع‌ترین تراشه‌ها را با بالاترین سطح پیکربندی می‌سازد، ولی پردازنده‌های Ryzen شرکت AMD خرج کمتری روی دستتان می‌گذارد.